خب...

نمردیم و بالاخره یکی هم پیدا شد ما رو به بازی دعوت کنه..!! ( البته خودم ازش خواستما...وگرنه بازم کسی منو دعوت نمیکرد..!!  )

در مورد اینکه از کی وبلاگ نویسی رو شروع کردم و هدفم چی بود ... اتفاقآ چندتا از کسایی که به این بازی دعوت شدن رو میشناسم و برای خودم هم جالبه بدونم اونا چی میخوان بگن..

من ، حدود ۷ سال پیش ( حالا یه کم اینور و اونور ) اولین وبلاگم رو توی پرشین بلاگ راه انداختم .. این وبلاگ که یه وبلاگ کاملآ احساسی و نسبتآ خصوصی بود ( گل یخ ) نام داشت و مربوط میشد به زمانی که من از مجبور بودم از کسی که دوستش داشتم جدا بمونم.. هدف این وبلاگ بیشتر پر کردن تنهاییه خودم و تسکینی برای غم دوری ازون طرف بود.. مینوشتم که اگه یه روزی برگشت ببینه من توی این مدت هم به یادش بودم...

دومین وبلاگ من توی بلاگ اسکای حدود سه سال بعد به اسم ( شب زده ) راه اقتاد و با اینکه هنوز حال و هوای ( گل یخ ) ، وبلاگ سابقم رو داشت ، اما میشد متن های متفرقه ای که همچنان عاشقانه بودن هم گاهی توش پیدا کرد...

تا اینکه بالاخره اولین وبلاگ نسبتآ حرفه ای خودم رو به اسم Everything about Everything یا همون ( eae ) راه انداختم که وبلاگی کاملآ متفاوت با اونچه تا اون موقع داشتم بود.. این وبلاگ حاوی مطالب علمی و عجیبی بودن که همراه با عکس به نمایش گذاشته شده بود.. بخاطر تحقیق گسترده ای که روی متن های هر پست میکردم این وبلاگ توی بالا رفتن اطلاعات عمومی خودم هم خیلی مؤثر بود... و همچنین بهتر شدن زبان انگلیسیم... چون گاهی مجبور میشدم توی تحقیقاتم در مورد یک مطلب از سایت های خارجی هم کمک بگیرم ... این وبلاگ به خاطر یک سری مسائل سیاسی در اواخر کار فیلتر شد....!

بعد از گذشت حدودآ یک سال من دوباره به آسمان بلاگ برگشتم و اینبار با وبلاگ ( 2 eae ) که در ابتدا ادامهء کار وبلاگ سابق یعنی همون eae  بود و اینبار کمی حرفه ای تر.. اما کم کم تحت شرایط جوی قرار گرفت و سبک کار به کلی عوض شد و همین هم باعث شد تا مخاطب های بیشتری رو جلب کنه .. و من از همونجا متوجه شدم یک وبلاگ علمی جایگاه چندان خوبی بین مخاطب های ایرانی نداره... این وبلاگ در اواخر کار به قدری از موضوع اصلیه خودش دور شد که من مجبور شدم اسمش رو هم تغییر بدم و بدین ترتیب ( سلول شمارهء ۱۳ ) بوجود اومد که خوشبختانه زیاد عمر نکرد..

به خاطر یک سری مسائل شخصی مجبور شدم یه مدت از همه دور باشم .. با اینکه خیلی از بچه ها ازم میخواستن حالا که این وبلاگ داره مخاطب های خودش رو پیدا میکنه اون رو توی این وضعیت ترک نکنم.. بعد از یه مدت من که عادت کرده بودم به نوشتن دوباره برگشتم به بلاگ اسکای و اینبار به طور مخفیانه که کسی متوجه نشه من برگشتم وبلاگ دیگه ای راه انداختم به اسم ( تحت تعقیب ) و تا مدتی به اسم ( فراری ) توی اسکای شناخته شدم.. اما ازونجا که هیچوقت ماه پشت ابر نمیمون بالاخره دستم رو شد و منکه دیدم دیگه دلیلی برای فرار کردن وجود نداره تسلیم شدم و اسم این وبلاگ هم به ( آتوس جوان ) و بعد از مدتی به ( بغض آتوس ) تغییر پیدا کرد ...

حدودآ مدت یکسال دوباره چیزی ننوشتم و این هم بخاطر اتفاق هایی بود که به ( گل یخ ) مربوط میشد... اما بعد از گذشت تقریبآ یک سال تصمیم گرفتم دوباره ادامه بدم .. و چون تنها وبلاگی که دوست داشتم eae بود ، 3 Everything about Everything رو راه انداختم و به خودم قول دادم این آخرین eae  باشه که راه میندازم.... و شاید هم آخرین وبلاگ ..........

------------------------------------------------------------------------

پ ن : از کسایی که حوصله کردن و خوندن تشکر می کنم و از کسایی که حوصله نکردن و نخودن تشکر نمی کنم.. اما بهشون حق میدم.. کی حوصله داره این روزا..؟؟!

ازتون خواسته بودم در مورد آهنگ ها نظر بدین.. ممنون از نظراتتون ... خیلی بهم کمک کرد تا آهنگی که خوبه رو انتخاب کنم... ( واقعآ که ... فهمیدم اصلآ متن ها خونده نمیشه.. فقط نظر میدین..؟؟! )

پست پایینی زیاد هم تخصصی نبودا... کافی بود یه دیکشنری باز کنین و اون دو تا کلمهء آخر رو ترجمه کنین‌ ( این رو برای کسایی می گم که زبانشون مثل من زیاد خوب نیست.. نه شما ..!! ) شاید هم فهمیدین و خودتون رو زدین به اون راه.. اما پست پایینی یه چیزی رو یاد من انداخت.. اونم اینکه چرا اکثر مخاطب های من دخترن...؟؟! همین باعث شد که پست پایینی زیاد مورد توجه قرار نگیره.. باید دنبال مخاطب های پسر هم باشم...!!

طبق معمول همیشگی پاسخ ها رو براتون نوشتم..بعضی ها بهم گفتن پست پایینی برای این وبلاگ یه ریسک بوده ُ چون ممکن بود بیشتر مخاطب هاش رو یهو از دست بده ... اگه مخاطب های من ( بلا نسبت شما عزیزان ) نمیتونن حرفای من رو تحمل کنن ، من ازشون معذرت میخوام... بهتره دیگه نیاین.. چون من قراره از همیشه رک تر بشم و همین ممکنه خیلی ها رو ناراحت کنه... اما مطمئن باشین منم همیشه سعی کردم از چهارچوب خارج نشم.. رک بودن با تربیت نداشتن فرق میکنه...

در آخر از همگی بخاطر همراهی من در آخرین وبلاگم ممنونم...

دوستدار شما : آتوس